Gitgide


gitgide yaşarız hayatı

arzularımız artar gitgide

mala mülke tamahımız

iştahımız mükellef sofralar başında

açlığımız artar 

gitgide


konuşuruz konuştukça

sohbetlerimiz uzar gitgide

yargılarımız, ikazlarımız

ve nihayet 

yargısız infazlarımız 

gitgide 


gitgide alışırız yoksulluğa

kısır döngüye fikirde

ne sormak ne bilmek

ne de çalışmak isteriz

tembel aklın kölesi oluruz

gitgide


sığ mağaralarda yaşar aklımız

korunaksız ama dayanıklı

aynı şeyleri örer durur zihnimizde

ve cehaletimiz

nasır tutar

gitgide.


bin bir çiçekli baharda

bir çiçek koyarız bardağa

onu da kökünden koparıp

isyan eder ateş böcekleri çiçekler üstünde

ve sonra ölürler bir bir

alışırız karanlığa 

gitgide


kapatsak da kapılarını kalbimizin

çizsek de rotamızı kendimizce

bir deniz feneri cezbeder bizi

bir sahil dolusu zevki arzularız gizlice

dümen kırarız suyuna günahların

ve bilmek istemeden kaybettiğimizi 

kayboluruz 

gitgide


hak dalgalanır sancağımızda

iskelemizde günah

hak görünürken zirvelerde

bir iskele dolusu yüke

alışırız

gitgide

Yorum Gönder